Her insan dünyaya tertemiz ve kıymetli bir varlık olarak gelir. İnsan çocukluğunda da
masumdur, temizdir. Ancak büyüyüp günaha bulaşmaya başladığında, kalbi de katılaşmaya
başlar. Günahları arttıkça insancıl vasıflarını kaybeder, yaratılış gayesini unutur. Öze dönüş,
insanın kendi asli ve insancıl vasıflarına; merhamet, sabır, vefa, affedicilik, yardımseverlik
gibi güzel ahlakı temsil eden değerlerine geri dönmesidir. Öze dönüş, insanın kendi iç
dünyasına yönelerek, ...