Modernleşme çağında Osmanlı toplumu sürekli ikilik yaşamıştır. Eski ve yeni, kadim ve cedid, tedenni ve terakki, muhafazakar ve yenilikçi, medreseli ve mektepli, alaylı ve mektepli bu düalizmin ifade biçimleridir. Son dönem Osmanlı tarihi, bu ikiliğin değişik boyutlarının tezahürleriyle doludur. Merkezinde "terakki (ilerleme)" ve "tedenni (gerileme)" kavramlarının bulunduğu bu görünümler, gerilemenin nasıl bitirileceği ve gelişmenin nasıl gerçekleştirileceği üzerine odaklanmıştır. Osmanlı modern ...